Προνομιούχοι απόστρατοι; Το τέλος ενός μύθου – με στοιχεία

Γράφει ο Ιωάννης Αντωνιάδης, Αξ/κος ΠΝ ε.α. Εργατολόγος-Οικονομολόγος

Προνομιούχοι απόστρατοι; Το τέλος ενός μύθου – με στοιχεία

Ο όρος «προνομιούχοι απόστρατοι» επανέρχεται συχνά στον δημόσιο λόγο, ιδίως σε περιόδους δημοσιονομικής πίεσης. Όμως, όταν απογυμνωθεί από στερεότυπα και εξεταστεί με πραγματικά δεδομένα, ο μύθος καταρρέει.

1. Ηλικία αποχώρησης? η μισή αλήθεια.....

Ναι, πολλοί στρατιωτικοί αποχωρούσαν (πλέον εξομοιώθηκαν τα έτη εργασίας-συνταξιοδ;oτησης με δημόσιο & ιδιωτικό τομέα και οι νέοι ασφαλισμένοι φεύγουν μετά από 40 έτη υπηρεσίας) σε μικρότερη ηλικία από άλλους εργαζομένους. Αυτό όμως δεν ήταν προνόμιο, αλλά λειτουργική αναγκαιότητα με:

• Υπηρεσία 24/7, χωρίς ωράριο
• Συνεχής ετοιμότητα και μεταθέσεις
• Επιχειρησιακή φθορά και σωματική καταπόνηση
• Πραγματικός κίνδυνος ζωής σε ειρήνη και κρίση

Η Πολιτεία επέβαλε το πρόωρο τέλος της σταδιοδρομίας· δεν το επέλεξε ο στρατιωτικός.

2. Συντάξεις: τι δείχνουν τα ποσά Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία προηγούμενων ετών:

Η μέση σύνταξη αποστράτου κινείται κοντά ή λίγο πάνω από τον γενικό μέσο όρο συντάξεων.Δεν προσεγγίζει τις υψηλές συντάξεις πρώην ΔΕΚΟ ή ειδικών κατηγοριών βουλευτών, δικαστικών κλπ

Οι περικοπές μνημονιακών νόμων εφαρμόστηκαν στο ακέραιο στους αποστράτους

Δεν υπάρχει «ειδικό καθεστώς ασυλίας».

3. Εισφορές και χρόνια υπηρεσίας

Οι στρατιωτικοί:

Καταβάλλουν εισφορές από νεαρή ηλικία

Συμπληρώνουν 35–40 έτη πραγματικής υπηρεσίας

Δεν έχουν δυνατότητα δεύτερης εργασίας κατά τη διάρκεια της καριέρας τους

Άρα, η σχέση εισφορών–παροχών δεν είναι ευνοϊκή αλλά συχνά οριακή.

4. Το «διπλό εισόδημα» που δεν λέγεται όλο-Η εργασία αποστράτων μετά την αποχώρηση:

Δεν είναι κανόνας αλλά ανάγκη επιβίωσης

Συχνά γίνεται με χαμηλόμισθες ή επισφαλείς θέσεις

Υπόκειται σε περικοπές σύνταξης ή πλαφόν

Κανείς δεν μιλά για «προνόμιο» όταν ένας 55χρονος πρέπει να ξαναχτίσει επαγγελματική ζωή από το μηδέν.

5. Το πραγματικό προνόμιο: η λήθη. Το μόνο «προνόμιο» των αποστράτων είναι ότι:

Γίνονται εύκολος στόχος κοινωνικού αυτοματισμού

Παρουσιάζονται αποκομμένοι από το σύνολο των συνταξιούχων

Κρίνονται χωρίς αναφορά στις συνθήκες υπηρεσίας τους

Συμπέρασμα: Οι απόστρατοι δεν είναι προνομιούχοι.

Είναι μια κατηγορία εργαζομένων με ιδιαίτερες συνθήκες υπηρεσίας, υποχρεωτική πρόωρη έξοδο,πλήρη συμμετοχή στις δημοσιονομικές θυσίες....

Ο μύθος αντέχει μόνο όσο απουσιάζουν τα στοιχεία.

Και τα στοιχεία λένε μια διαφορετική ιστορία.

ΥΓ1 Κάθε φορά που το κράτος αδυνατεί να σχεδιάσει δίκαιη κοινωνική πολιτική, επιστρατεύει τον ίδιο μηχανισμό: τον κοινωνικό αυτοματισμό. Και στο στόχαστρο μπαίνει ξανά ο «βολικός ένοχος»: ο απόστρατος. Όχι γιατί είναι πραγματικά προνομιούχος. Αλλά γιατί δεν απεργεί, δεν φωνάζει, δεν κατεβάζει τρακτέρ, δεν κλείνει δρόμους.

ΥΓ2 Ο στρατιωτικός δεν συνταξιοδοτείται νωρίς από επιλογή (πλην των περιπτώσεων που αποστρατευθήκαμε με αίτηση μας). Αποστρατεύεται επειδή το κράτος δεν τον θέλει επιχειρησιακά μετά από μια ηλικία,τον έχει ήδη "ξεζουμίσει" σωματικά και ψυχικά, του απαγόρευσε για δεκαετίες κάθε δεύτερη εργασία, τον μετέθετε συνεχώς, διαλύοντας οικογενειακή και κοινωνική ζωή. Και όταν φύγει; Τον βαφτίζουν… «προνομιούχο» !!!!

Κλικ για μεγέθυνση: